Za 01/06/2019
Basinus Trophy - Bensheim


Zaterdag 1 juni: d-day in Bensheim. Om de stress en zenuwen onder controle te houden, plunderden onze U15- jongens de avond voordien snoep- en colagewijs de plaatselijke Aldi; gelukkig niet met een geel hesje, maar met een prachtig wit JOVL-T-shirt. De begeleiders op hun beurt probeerden hun zenuwen te baas te blijven met een glaasje rose, in de plaatselijke bar. Aanvankelijk dachten dat we daar in opnames van de sequel van Patser zaten. De bijrollen waren voor de Potente Pitser, Linda, Alain, Sven, Sergio, de Flosch, Willy-I-Am, Driesje Mertens en De Protput, maar de hoofdrol werd gespeeld door femme fatale H.S.Z.V.N.M.K.G.K komma B.V.D.P. Toch bleek het uiteindelijk niet om filmopnames te gaan, maar was het daar een gewone vrijdagavond in Heidelberg. Gelukkig was er topflik Iwan om ons te beschermen, hij had zijn pistool kundig verstopt onder zijn T-shirt. Maar waarvoor waren we weeral naar Deutschland gekomen? Ja juist, voor voetbal. De PU15 moesten het Lilse geweld om 9u30 aftrappen tegen een ploeg uit Oranje. We deden wat we moesten doen, namelijk met 2-0 winnen. Een doelpunt van Door na corner, en na een lichte fout op Tuur zette wie-anders-dan Willem de penalty feilloos om. We onthouden verder nog een vrije trap van Willem op de lat en een prachtige volley van Kobe die helaas langs de verkeerde kant van de kruising zoefde. Daarmee wonnen we onze poule en mochten we om 13u voor de eerste maal op echt gras een eerste match op leven en dood spelen tegen opnieuw een ploeg uit Oranje. Een fysiek sterke ploeg met goed uit de kluiten gewassen spelers (we hebben tijdens dit tornooi ontdekt dat ze in Nederland bij de geboortedatum enkel de dag en de maand maar niet het jaartal vermelden), maar we lieten ons te veel meeslepen in hun fysieke spel. Niet meteen een hoogstaande pot voetbal dus, maar de beste kans was wel voor wie-anders-dan-Willem, die een geweldige Jan-Ceulemans-inspanning-uit-de-oude-doos net niet succesvol kon afronden. De keeper zat er nog net bij. 0-0 dus na 25 minuten en penalties. We deden wat we moesten doen, namelijk een sterke penaltyreeks neerzetten, maar helaas deed de tegenstander dat nog net iets beter: 5-4 dus. Jammer, maar dat is voetbal. Gelukkig konden de GU15 op datzelfde moment een sterke prestatie neerzetten en hun tornooi afsluiten met een knappe 2-0 zege. Onze uitschakeling maakte dat we onze laatste match voor de vijfde plaats moesten spelen tegen opnieuw dezelfde Franse ploeg, waartegen we het tornooi met een 0-0 hadden geopend. De ontgoocheling om de uitschakeling woog blijkbaar zwaar door bij onze jongens, want behalve Kobe (wat een wedstrijd van hem) en ook Triki (tegen een zeer goede spits) acteerden we loom en zonder grinta. En zo kwam het dat we na 16 minuten ons eerste tegendoelpunt slikten (ook al waren wij in het begin van de match bijna voorgekomen toen een kopbal van Sybren nog net van de lijn werd gehaald). Gelukkig was er nog Janou, die beter spelers kan tellen dan Halle Berry flessen rose: Janou ontdekte dat onze Franse tegenstander met twaalf spelers op het terrein stond. Du jamais vu, wat een schande! Onze normaal altijd bijzonder minzame en bijzonder gemanierde delegue ging bijna door het lint, de ontredderde scheids was de pedalen kwijt en floot enkele minuten later de match, die helemaal aan het ontaarden was, af. Er kwam wat overleg en diplomatie van T1 aan te pas, maar uiteindelijk nam de organisatie de natuurlijk enig juiste beslissing: 3-0 forfait-nederlaag voor de Franse jongens. Een unieke afsluiter van een sportief niet helemaal geslaagd tornooi van de PU15. We haalden nooit ons beste niveau, maar anderzijds is er dus de bizarre vaststelling dat we in 6 matchen geen enkel (geldig) doelpunt tegenkregen, dat we 4 keer wonnen en 2 keer gelijkspeelden… Er zijn ploegen die met mindere resultaten al trofeeen hebben gewonnen. Maar - en nu komt natuurlijk het belangrijkste: het was weer een geweldige driedaagse, met veel fun, veel kameraadschap. Onze jongens zijn reclame voor de ploegsport in het algemeen en voor JOVL in het bijzonder. Merci gasten (en meisjes!), jullie zijn echte toppers! Merci aan de trainers en de begeleiders, jullie zijn echte Bensheim-bastards! Merci Halle Berry om niet te kunnen tellen! En tot slot, last but not least: Grand Merci aan de Sandwichschschmmmeeeerende Godfather, voor de top-organisatie en de top-begeleiding! Leve JOVL, leve de Bensheim-bastards!!
Paul Van Tigchelt


© :::Filip Henderieckx::: 01/06/2019 15:28:32 V03.08